"Wychowanie"

"Sprawiła mi ta książka niesamowitą przyjemność czytania, wywołała wiele refleksji i wołała o powroty do niektórych fragmentów. To teraz jedna z moich ulubionych powieści o macierzyństwie".

„To książka o rodzicach, którzy stają na głowie, żeby zapewnić dzieciom wszystko, co najlepsze: od najzdrowszej śniadaniówki po najlepszą edukację. O szukaniu balansu między rodziną, pasją a życiem zawodowym i w końcu –to powieść o szukaniu własnej ścieżki, zarówno w pracy, jak i w życiu, bez oglądania się na oczekiwania innych. Często pytacie mnie o lekkie książki, które dobrze i szybko się czyta. Ta będzie idealna!”. Magdalena Kostyszyn

„Dla wszystkich, którzy siedzą w starych układach, które ich ograniczają i powodują, że nie mogą rozwinąć skrzydeł. Czytajcie, a będzie Wam dane poznanie kobiety, która zmieniła swoje życie i stała się szczęśliwa”. Dorota Peretiatkowicz i Katarzyna Krzywicka-Zdunek.

"Świetnie się to czyta. Chwilami jakbym patrzyła w lustro, a nie książkę. Bardzo to było naturalne i takie ludzkie, kobiece". Paulina Augustowska

A.Szynal w „Wychowaniu” dotyka tak wielu bliskich mi kwestii, że czuję się nieco „zatłoczona” własnymi odczuciami. Jednym z najmocniejszych – w moim odczuciu – aspektów tej powieści są subtelne, ale bardzo trafne obserwacje dotyczące kobiecych ról i dynamik społecznych. Szynal nie moralizuje, nie posądza, raczej uważnie przygląda się jak w kobietach funkcjonują dogłębne matryce zachowań, przekazywane niemal podskórnie z pokolenia na pokolenie. To nie są jednoznacznie nazwane zasady, ale raczej cichy, uciążliwy, wewnętrzny zapis, który mówi: masz być odpowiedzialna, troskliwa, czujna, gotowa do działania. Nawet jeśli zewnętrznie kobieta się buntuje, gdzieś w środku często nadal żyje z tym zestawem powinności”.

„Wychowanie” Agi Szynal to powieść, która w subtelny, a jednocześnie niezwykle przenikliwy sposób oddaje głos współczesnym kobietom – zwłaszcza tym, które próbują połączyć macierzyństwo z ambicjami zawodowymi, pragnieniem samorealizacji i poczuciem odpowiedzialności za wszystko i wszystkich wokół. (…) To nie jest książka o idealnym wychowaniu" - to raczej osobisty dziennik przejścia z roli nauczycielki dziecka do roli jego uczennicy. To opowieść o kobiecości w procesie, o dojrzewaniu do redefinicji tego, co znaczy być "dobrą matką" czy "spełnioną kobietą". Wiele kobiet odnajdzie się w tej historii. Niezależnie od tego, czy są matkami, czy nie – bo „Wychowanie” dotyczy nie tylko dzieci, ale przede wszystkim nas samych”.

„Ta książka jest trochę o tym, że jedyną przewidywalną rzeczą w życiu jest jego nieprzewidywalność. Pierwsze sto stron pochłonęłam na raz, czułam jakby to była historia jakiejś mojej znajomej, bo poruszane tu tematy cały czas wokół mnie krążą. (…).A może po prostu dlatego, że Aga napisała dobrą książkę z bohaterką z krwi i kości? Czytajcie!”

„Bardzo bliska była mi część pisana kursywą – tutaj wspólne lata doświadczeń życia w tamtym czasie – przeplatały się we wspomnieniach. Rytm zdania mówiący o wyborze imienia, przywoływał mi trochę Wita Szostaka. Mimo, że sam temat wychowania jest mi odległy, to spostrzeżenia Autorki są bardzo trafne. To głos współczesnej kobiety, która otwiera oczy na rzeczywistość, która nas otacza. Obraz postrzegania matki w kulturze przechodzi różne warianty – Aga skupia się na złapaniu balansu między oczekiwaniami kulturowymi a własnymi pragnieniami”. Agnieszka Kościelniak

"Druga powieść Agi mocno osadzona jest w Warszawie i świecie dobrze znanym matkom, które tu właśnie mierzą się z macierzyństwem. Korporacja, styl życia, rodzina otoczona wielkomiejskim vibem, szkołami i wszystkim tym, co należy robić by kolejne pokolenie przetrwało w tym ekosystemie. Aga Szynal porusza się w świecie, który doskonale zna i czuje, dzięki czemu oferuje swoim czytelniczkom autentyczne doświadczenie współodczuwania współczesnych rozterek. Jeśli je czujecie, wątpicie, szukacie. Polecam!"

„Wychowanie” to historia Ani, kobiety sukcesu, która rodzi drugie dziecko – dziewczynkę, Igę. Ania daje córce imię krótkie, zdecydowane, zamykając w nim wszystkie życzenia, co do przyszłości Igi: jasnej, w której Iga będzie stawiała światu czoło z wysoko uniesioną głową i odwagą sięgania po wszystko, czego zapragnie. Tyle tylko, że nadchodzi kryzys w życiu Anki. Traci pracę, więc częściowo traci też tożsamość. Musi spojrzeć na swoje życie i zobaczyć czym ono właściwie jest bez jego lwiej części jaką jest kariera. W „Wychowaniu” Aga trochę rozprawia się z mitami: matki polki, która musi się poświęcać i w której aureolę to poświęcenie zdaje się być wpisane z automatu od pokoleń; z mitem girlbossingu, który często jest niczym innym jak patriarchalnym wypaczeniem, kobietą nasiąkniętą patriarchalną wizją feminizmu – nie, to właśnie nie jest oksymoron. (…) Po wielkiej trzydziestce ta powieść siada mocno, mocniutko”.

„Wychowanie” jest jak lustro. Czasami zobaczymy w nim fragment naszych doświadczeń, innym razem całkiem sporo. Autorka jest świetną obserwatorką. Potrafi zobaczyć i wyrazić to, co w nas siedzi, z czym się zmagamy, co nie pomaga nam spokojnie zasnąć. (…) Po raz kolejny Aga Szynal napisała powieść o nas kobietach, które staramy się jak najlepiej odegrać naszą życiową rolę, przy czym nie gubiąc równocześnie autentyczności, sprawczości, prawa do decydowania o sobie i dążeniu do szczęścia naszej rodziny i nas samych. Bardzo dobrze mi było z „Wychowaniem” , chociaż czasami to lustrzane odbicie sprawiało pewien dyskomfort”.

„Lubię tę część z Anią wątpiącą, poszukującą. Lubię fragmenty opowiadające o dorastaniu, a wreszcie o dojrzewaniu do zmiany myślenia. Jestem zachwycona tym jak bardzo rozwinęło się pisarstwo Agi Szynal. Czekam na jej kolejne wspaniałe powieści. A na razie gorąco Was zachęcam do sięgnięcia po „Wychowanie”.

„Tak opadają maski własnych przekonań i wewnętrznych zaleceń, które palą się w kapryśnym ogniu nieprzewidywalności życia. Ania nie spuszcza wzroku, lecz zaglądając w głąb siebie, do świata swojego dzieciństwa i dorastania, gdy zdarte na rowerze kolana i łokcie opatrywała jej mama, a babcia osładzała gorycz każdej „dramatycznej” wówczas porażki, cukrem pudrem z domowego placka, łapie wszystkie nitki ciągłości kobiecej siły wsparcia, łapiąc jednocześnie pewność, że dzisiejsze kobiety, to wczorajsze dziewczynki wzrastające w miłości, ale przede wszystkim w wolności. W wolności bycia takimi, jakimi zechcą być, a nie takimi jak świat powiedział im, że mają się stać. W tej sztafecie kobiecego doświadczenia, i żeby nie było, w mądrej obecności ukochanych mężczyzn – męża i syna, Ania puszcza sznurki, wiedząc, że otulona miłością Iga, nawet gdyby miała imię miękkie i płożące się jak bluszcz, znajdzie swoją drogę. Ma cały pęk kluczy w małej rączce – miłość rodziców, własną wyobraźnię, intuicję i odwagę. Aga, tulę Twoje Wychowanie, niech idzie w świat pewnym krokiem, z podniesioną glową i w pełnym świetle”.

"Narratorka powieści też ma małą córkę i też na każdym kroku rozważa, czego mogłaby i chciała ją nauczyć. To konfrontowanie cudzych wyobrażeń w tej kwestii z własnymi, było dla mnie bardzo interesujące. Czasem przeglądałam się w lustrze, a czasem zgrzytałam zębami. Doświadczenie rodzicielstwa, budowania kariery, a wreszcie pisania - może być szalenie różnorodne, a jednak zdarza mi się o tym zapominać. Dobrze, że jest literatura".

„To kobieca opowieść w najlepszym tego słowa znaczeniu: intymna, dociekliwa, osadzona w relacjach i realiach. (...) Kiedy myślisz, że w pisaniu wszystko już było przychodzi Aga Szynal i z niemowlaka robi pełnowymiarową postać, a nie tylko obiekt trudu i wysiłków wychowawczych. Dzięki temu tytułowe wychowanie przestaje być oczywistym wyborem, a my możemy się przyjrzeć temu jak została wychowana… matka i inne kobiety z otoczenia”. Ewelina Szyszkowska

„Książkę przeczytałam na wdechu, okazała się bardzo moja (wchodziłam w dorosłość w codzienności lat 90). To fajna i mądra lektura o znanych nam tematach, które cały czas są blisko. Choć czasy zmieniły się zupełnie, to zupełnie nie zmieniły się myśli towarzyszące nam każdego dnia i często tkwimy w porządku, który poukładali nam inni. Jak wyposażyliśmy pokolenie, które właśnie wchodzi lub wejdzie w dorosłość za jakiś czas? Okaże się”. Aleksandra Blando

„Skłaniająca do refleksji nad własnymi wyborami – taka jest dla mnie najnowsza książka Agi Szynal. (…) I tutaj ja, z refleksjami swoimi zostawiona po lekturze na długi czas, zaczynam zauważać częściej, bardziej i dobitniej, że mniej znaczy więcej w absolutnie każdym aspekcie życia”. Karola

„Czytamy o codzienności, o oczekiwaniach, odpowiedzialności i o wychowaniu. Mocno wybrzmiewa w niej to, jak my, kobiety, mamy tendencję do ciągłej analizy i myślenia o wszystkim naraz. Książka porusza swoją naturalnością, prostotą i prawdziwością. Myślę, że wiele osób odnajdzie cząstkę siebie w tej historii”. Malwina Stadnik

„(…)to opowieść o kobiecie z klasy średniej rozdartej między wychowaniem dzieci a karierą dyrektorki marketingu – oh, bardzo się w tej opowieści odnalazłam gdyż kiedy rodziłam dzieci awansowałam na dyrektorkę kreatywną i miałam podobne dylematy”.

„Aga przez swoją bohaterkę przygląda się nie tylko procesowi jakim jest macierzyństwo i uczenie się, którego rytm wyznacza dziecko, ale też roli kobiet w świecie, który złudnie oferuje dostęp do nieograniczonych zasobów”.

„To powieść o odwadze, kreatywności i o łamaniu schematów. O tym, czego uczymy nasze dzieci i z czym wysyłamy je w świat”. Kasia Bieniaszewska

„(…) Aga w swojej powieści nie ocenia bohaterki, zamiast tego pozwala nam obserwować jej wewnętrzne zmagania i momenty, w których miłość miesza się z presją. Dzięki temu ta historia nabiera uniwersalnego charakteru, ponieważ dotyka nie tylko macierzyństwa, ale też szerzej, relacji międzyludzkich, w których często usiłujemy kogoś „wychować” na własny obraz”.