Lubimy te melodie, które znamy. Od czasu do czasu wygrywam sobie tę polską na różnych życiach. Sięgam po kolejne rodzime biografie. Ta Urbana poruszyła mnie mocno, niczym ostatnio „Bauman” Izabeli Wagner i „Różewicz. Rekonstrukcje” Magdaleny Grochowskiej. A może nawet bardziej. Dominuje w niej jednak zupełnie inna nuta niż w tamtych. Kpina i dystans uniemożliwiają jakąkolwiek wiarę, także tę partyjną, oferują za to jasność widzenia. Inteligencja i pióro nie zawodzą nigdy. Pada jednak na nie cień innej wartości bezwzględnej: godnego życia materialnego, własnego.  Czy to forma odreagowania Holocaustu? Choć nigdy nie czuł się Żydem, to agresja faszystowskich Niemiec zrobiła z niego […]