Najmocniej interesują mnie biografie rodzime. A zwłaszcza biografie kobiet. Te ostatnie często trzeba mocniej naświetlać, bo kładą się na nich cieniem wieki spychania naszej płci na margines. Do „Stryjeńska. Diabli nadali” zabierałam się więc już od jakiegoś czasu, szczególnie, że bardzo cenię autorkę @angelika Ale że czytelniczo zawsze ufam swojej intuicji, albo raczej swoim chętkom, zwał jak zwał, to dopiero niedawno przyszedł odpowiedni moment. Jak przyszedł, tak zaraz zniknął. Choć wcale nie było mi to w smak. Książka skończyła się zdecydowanie zbyt szybko. Wychowanie we wspaniałym domu. Z problemami. Prestiżowe studia malarskie w Niemczech. W męskim przebraniu. Nieukończone, bo trzeba […]