„Pisaniem można zawekować świat”. To zdanie pada w najnowszej powieści Noblistki. Lecz czy aby na pewno, skoro „Świata jest za dużo”, jak głosi tytuł? Olga Tokarczuk porywa się na to zadanie. I choć widziałam już różne oceny efektów tych prób – ja uważam tę powieść za najdoskonalsze dokonanie w dorobku Noblistki (której twórczości, nota bene, nie zawsze jestem miłośniczką, mam różny stosunek do różnych jej książek; choć z drugiej strony nie bez przyczyny czytam ją stale od lat 90). Być może trzeba mieć za sobą Nobla, żeby pokusić się o coś tak innego, skrajnie nowatorskiego. Albo inaczej, pokusić można się […]