Hanna Krall, Zbigniew Libera „Nie mówi się takich rzeczy”. Artyści, którzy tworzą swoją własną ligę.

Nie mogę zapomnieć rysunku obrazującego życie w „Ścieżkach północy” Flanagana – koła.

Hanna Krall jeszcze mocniej w tym tekście zatacza koło do tej 8,9 letniej żydowskiej dziewczynki, którą była w czasie wojny. Choć teraz w tym kole mieści się również cała praca, którą wykonała by spisywać żydowskie historie. Cały czas je zresztą spisuje, dokłada szczegóły znaczące. Łączy wątki.

A to wszystko w dyskusji z Ojczenaszem, trochę głuchej. I to chyba tę głuchotę najlepszej obrazuje Zbigniew Libera, który robi ilustracje w związku z czytaniem tekstów Krall.

To książka – modlitwa, wiersz, zdumienie. Dlaczego w kole wszystko się ze sobą łączy i skąd wciąż to samo zło,
Ojczenaszu.

Krall i Libera nie przestają mówić takich rzeczy.
Nie zatykam uszu.
A Ty?

Aga Szynal