Florence Noiville „Milan Kundera. Biografia”. Wszystko ma wady i zalety, niestety.

Jaką dobrą biografię ostatnio przeczytałyście, przeczytaliście?

Ja mieszane uczucia co do niniejszej biografii pióra Florence Noiville (która właściwie odżegnuje się od bycia biografią, bo sam Kundera ich nie znosił; to ma być raczej zbiór różnych scen z czeskim pisarzem w roli głównej. Ta akurat idea do mnie przemawia).

Co mi nie odpowiada? Ton pisania o imigrancie z Czech jako o rarogu godnym zwierzęcia w klatce, które przychodzi się oglądać, trochę żeby się dziwić: to tak tam żyjecie?Nie bardzo potrzebuję wyjaśniania jak to było funkcjonować w Bloku Wschodnim, sama byłam za tymi kratami, nawet jeśli tylko w dzieciństwie (to wystarczy). 

Za to to, co jest tu dla mnie ciekawe, to fragmenty literaturoznawcze (autorka jest krytyczką literacką „Le Monde”). Sporo znalazłam o związkach Kundery z innymi pisarzami, np. z Rothem, i nawet jeśli coś niecoś wiedziałam, to i tak było tu jakieś rozszerzenie, czytałam z przyjemnością. Jest też całkiem sporo o jego sposobie pisania. Więc jako osoba, która pisze, chętnie sobie kradnę pewne kwestie. No i ja się na Kunderze po prostu wychowałam, nie wiem, czy do jakiegokolwiek innego pisarza wracałam tak często, jak właśnie do niego.

Przełożył: Oskar Hedemann

Aga Szynal