Dobra ukraińska literatura środka z wojną w tle. „Wróżby to rzecz zimowa” Eugenii Kuzniecowej.

Książki Eugenii Kuzniecowej to jedna z moich czytelniczych przyjemności w ramach powieści obyczajowych. Są dokładnie takie jak lubię. Bliskie zwyczajnego życia, wgryzające się w jego warstwy, w opisywanych ludzi, ich uczucia, nastroje. Codzienność. Z tym, że jest to codzienność wojny.

Dodatkowo perspektywa Kuzniecowej jest interesująca. Ukraińska, ale mocno zanurzona w Europie. Tym razem akcja dzieje się na ukraińskiej wsi, ale większość postaci ma również doświadczenia życia poza granicami swojego kraju.

Główna bohaterka – przyjeżdża do domu, w którym jej zmarły ojciec spędził ostatnie lata życia. Chcę tu prowadzić badania etnograficzne – co wydaje się wyrazem miłości do swojego kraju (któremu Rosja udowadnia nieistnienie, brak odrębności). Poznaje sąsiadów.

Kuzniecowa oddaje realia wojny w życiu zwykłych ludzi; jest tu tylko jedna osoba, która zjawia się tylko na chwilę, z frontu. Ale  wszyscy inni są jakoś wojną dotknięci. Prąd jest tylko w określonych godzinach. Trzeba się przyzwyczaić do dźwięku generatora. Nigdy nie wiadomo, kiedy trafi się na żołnierski pogrzeb. Chłopiec, który ma 17 lat zamierza zaciągnąć się do wojska, gdy tylko będzie to możliwe. Mama i babcia próbują go dobrego odwieść.

Polecam.

Aga Szynal