Literatura piękna 30 października, 2026
Mroczne strony dojrzewania. „Oczarowanie Lily Dahl” Siri Hustvedt.
Siri Hustvedt jest jedną z tych specjalnych pisarek, których istnienie odkryłam dopiero, gdy zaczęłam świadomie sięgać po literaturę kobiet. Specjalnych w tym sensie, że zrobiła na mnie na tyle duże wrażenie, że natychmiast zaczęłam wyczytywać wszystko jej autorstwa (choć czasem to nie było łatwe, niektóre rzeczy były wydane dawno, chyba w niezbyt dużych nakładach i nie były wznawiane, także dostać je nie jest łatwo).
„Oczarowanie Lily Dahl” to druga w jej dorobku książka. Nastawiałam się więc, że nie do końca będzie mi z nią tak mocno po drodze jak z ostatnimi tytułami. „Na oślep” oceniłam jako książkę, w której pisarka nie wypracowała jeszcze w pełni stylu, który tak mi odpowiada.
A jednak – „Oczarowanie Lily Dahl” przeczytałam z najwyższą przyjemnością. Zwyczajnie wciągnęła mnie ta dość mroczna powieść, której główna bohaterka, młoda dziewczyna, mieszka w małym miasteczku, pracuje jako kelnerka a jednocześnie zaczyna odkrywać zarówno nieznane jej samej strony swojej osobowości jak i lokalne tajemnice związane z mieszkańcami.
Jest to więc opowieść o dojrzewaniu unurzana w oparach dziwności, eksplorująca to, co inne, wychodzące poza ramy. To, co w niej najlepsze to atmosfera, którą udaje się zbudować Hustvedt. Idealnie pasowała na październikowe, mroczne wieczory.
No i jak zwykle u Siri Hustvedt – to również eksplorowanie kobiecości, z wszystkimi jej uwikłaniami. Łącznie z pokazaniem jak można z nich wyjść (romans to tylko romans, nie musi być od razu jakimś wyjściem).
Podobał mi się też bardzo wątek przyjaźni ze starszą kobietą, sąsiadką Lily, która stuka codziennie w swoim pokoju w klawisze maszyny do pisania i próbuje zrozumieć, podsumować swoje życie. Pomaga też Lily zbudować rolę aktorską (bo ta gra w amatorski teatrze). Zresztą coś z tej teatralnej atmosfery przenika na karty tej książki i myślę, że dlatego tak mnie ona uwiodła. To było intymne czytanie, tak jak intymne bywa spotkanie z aktorkami i autorami na żywo.
Przełożyła: Magdalena Słysz
Aga Szynal
Więcej postów
Olga Tokarczuk „Świata jest za dużo”. Mistycyzm świata nie-do-objęcia.
03 listopada, 2026