„Co się stało z Margo”, czyli siostra Durella też ma poczucie humoru.

Polot, humor, wdzięk. Cała plejada barwnych postaci. Lekkie pióro. A jednocześnie zamożne cioteczki, od których można otrzymać spadek i przed którymi trzeba w związku z tym odgrywać komedie rzekomych dobrych obyczajów, „klasa pracująca”, na którą patrzy się jednak nieco z góry, nawet jeśli chwilę temu się z nią spoufalało, czyli wejście na pełnej petardzie w świat angielskich „starych pieniędzy”. Tylko pomyśleć, że to czasy już po II wojnie światowej.

Chciałabym Wam napisać, że „Co się stało z Margo?” jest równie dobra co „Moja rodzina i inne zwierzęta” Durella, chciałabym, bo bardzo by to dobrze brzmiało w kontekście tego profilu, w końcu to mniej znana siostra słynnego brata, ale nie napiszę, bo wysoko stawiam prawdę, nie zachwyciła mnie aż tak jak tamta. Czytało się ją, owszem, bardzo miło, autorka bezsprzecznie budziła moją sympatię, acz miejscami książka była jednak nieco przegadana, uwaga odlatywała mi na boki. Zabrakło tego jedynego w swoim rodzaju napięcia pomiędzy światem ekscentrycznej rodziny  i tym zwierzęcym, które udało się wykreować Geraldowi Durrellowi.

Mimo wszystko jednak nieźle bawiłam się wakacyjnie.

Aga Szynal