Istotniki niecodzienne

Warto podkreślić, że w niniejszym zestawieniu, tak jak zawsze zarówno na blogu, jak i na profilu www.instagram.com/kobiecasilawsparcia wzięłam pod uwagę wyłącznie literaturę kobiet. Najukochańsza, wyjątkowa – „Demon Copperhead” Barbary Kingsolver. Polecam wszystkim w pierwszej kolejności. Dla wzmocnienia efektu dorzucam Pulitzera i wyróżnienie, a konkretnie drugie miejsce, w rocznym podsumowaniu periodyku „Książki. Magazyn do czytania”. Poza powyższą kolejność nie ma znaczenia: „Zulejka otwiera oczy” Guzel Jachina (było w tym roku wznowienie, a ja czytałam ją po raz pierwszy, więc zdecydowałam się zaliczyć ją do tej kategorii). Radziecka rewolucja. Zsyłka. Rozkułaczanie. Muzułmańskie zasady Tatrów stawiające Zulejkę w pozycji robaka, który może zostać […]

Najlepsze książki z pierwszej połowy 2023 roku. Takie, które uważam za literacko dobre, ale też takie, które poruszyły coś we mnie osobiście. Bo przecież nie da się czytać samym intelektem. Literatura to dziedzina sztuki. Emocje grają swoją rolę. Jak zawsze na tym blogu piszę tylko o literaturze kobiet. Wypływa to z mojej osobistej potrzeby dołożenia do mojego literackiego obrazu świata odpowiedniej liczby narracji kobiecych. Wychowałam się bowiem na klasyce literatury, która jest do szczętu męska. „Los” Zeruya Shalev W.A.B. Tłumaczenie: Magdalena Sommer Zeruya Shalev to nie jest autorka, którą pokocha każdy. Rozbija na czynniki pierwsze psychikę swoich bohaterek i bohaterów. […]

W tym roku moją główną topkę przygotowałam już na początku grudnia. Ale wzięłam w niej pod uwagę tylko książki wydane w tym roku. Czytałam jednak sporo starszych pozycji. Szukając pisarek-klasyczek i nadrabiając własne braki w dziedzinie literatury kobiet przekopywałam się przez polecenia bookstagrama i znajdowałam olśnienia. Dlatego chciałam przygotować również swoją topkę złożoną ze starszych pozycji. Moja tegoroczna miłość, czyli Zeruya Shalev. Wybrałam jej najbardziej chyba popularną książkę (ten wybór w ogóle mnie nie dziwi): „Życie miłosne”. Gęstą psychologicznie i erotycznie. Oszałamiającą! Siri Husvedt „Lato bez mężczyzn”. Uwielbiam jej dygresyjny sposób pisania oraz talent do nieoczywistych bohaterek choć jednocześnie zdaje […]

Dziś krótko i na temat. Przed Wami jedenaście tytułów wydanych w tym roku, które uznałam za najlepsze w minionym roku (spośród tych, które również w tym roku zostały wydane): „Córeczka” Tamary Dudy – za to, że potrafi poruszać najważniejsze tematy w formie powieści niemal przygodowej. Za godną najlepszych scen filmowych niepozorną, filigranową, a przecież jednocześnie stalową bohaterkę. „Oprzyj swoją samotność o moją” Klary Hveberg – za niezwykłą wrażliwość i wybitny intelekt, które pozwoliły zbudować powieść niczym fraktal; taką, w której małe fragmenty wyglądają w powiększeniu tak jak całość. „Chronologia wody” – za „język buntowniczki”, który wali czytelnika rzeczywistością na odlew. […]

Gdzie duńska pisarka z Kopenhagi a gdzie „sprawa polska”? Co też ci, kobieto, chodzi po głowie?, toż to porządny myślowy burdel; brzydko. Otóż ciąg moich myśli karmi się codziennością, a w ostatnich dniach pożywki dla mojego umysłu dostarczyły (między innymi) dwa z pozoru kompletnie ze sobą niezwiązane fakty. Jednym z nich była lektura trzeciej już z kolei książki Tove Ditlevsen „Moja żona nie tańczy”. Drugim wręczenie literackiej nagrody Nike poprzedzone przemową Adama Michnika, w której stało między innymi o tym, że czasy trudne, przełomowe; pojawił się tak dobrze mi znany klimat ratowania się literaturą (w tym roku stanęło na poezji, […]

„Ja sama”, czyli historia Marty czeka na Ciebie TU. Klikając w ten LINK dowiesz się jaką historię Ci w niej opowiadam oraz znajdziesz liczne recenzje. Zajrzyj. Aga Szynal

Pierwszy, bardzo jeszcze intuicyjny i zupełnie nieprzepracowany pomysł na „Ja sama” wysłałam do wydawnictwa dwa i pół roku temu. Odnalazłam niedawno tego maila i byłam zadziwiona jak niewiele się w mojej powieści zmieniło. Ta historia po prostu zaistniała (łącznie z tytułem, który przyszedł już na tamtym etapie). Ja ją tylko odkrywałam.

Ach te rankingi, ach te zestawienia! No pewnie, że są subiektywne jak diabli, no pewnie, że mówią wiele o wybierającej i wybierającym; no pewnie, że to nie matematyka, tu nie ma jednego właściwego rozwiązania. To nie szachy, o których pięknie napisała Olga Tokarczuk jako o grze czystej logiki: albo-albo. Planuj, wyprzedzaj myślenie przeciwnika. Wszystko załatwi intelekt. Czytanie nie ogranicza się do intelektu. W czytaniu intelekt idzie ramię w ramię z sercem i osobistym doświadczeniem. A czytelniczka czy czytelnik jest instrumentem, na którym piszący wygrywa swoje pisanie. U jednej ta nuta wybrzmi dobitniej. U innego – tamta. Pokazując Wam, co wybieram, […]

Drogi pamiętniczku, dzisiejszy wpis chcę poświęcić wymyślonej przez www.instagram.com/hopeforbooks akcji, z którą jest mi tak bardzo po drodze, że nie mogę milczeć, ręce same rwą się do klawiatury, literki czekają w gotowości. Dominika, dziękuję za ten pomysł! I życzę Ci powodzenia w nagłaśnianiu tej akcji. A sama niniejszym przyłączam się do jej rozpowszechniania. Bo warto. O co chodzi? Tytuł wpisu (tożsamy z hasztagiem, który wymyśliła Dominika) wyjawia właściwie cały koncept: o kameralne czytanie. Tylko co to znaczy? Nic innego, jak o czytanie książek wydawanych przez małe wydawnictwa. Ale właściwie dlaczego akurat takie? Ano właśnie! Tu leży pies pogrzebany. Jako kompletna […]

Czuję się pewnie czytając. W tej dziedzinie najmocniej ufam właśnie samej sobie. Cenię autorytety, ale mam swoje zdanie. Łatwo mi podejmować decyzje co do odbioru i równie łatwo mi ich bronić. Mogę się pięknie z kimś nie zgadzać i dalej czuć się dobrze z własnym wyborem. Choćby nie wiem jakie osiągnięcia stały za moją adwersarką czy adwersarzem wiem swoje (choć jednocześnie nie jestem zapiekła, mam w sobie otwartość na mądrość innych). Zupełnie inaczej rzecz się ma, jeśli chodzi o wszelakie sztuki wizualne. Otóż wiem, co mi się ostatecznie podoba. Ale nie mam zielonego pojęcia jak dojść do celu. Nie umiem […]

Skąd ci się, kobieto, wzięło to pisanie? Każdą historię można opowiedzieć na wiele sposobów. Mogę o tym opowiedzieć tak: kilka lat temu jechaliśmy całą rodziną na narty. Mieliśmy się zatrzymać na jedną noc w Monachium, a ostatecznie wylądować w słonecznych włoskich Alpach. Niestety po drodze jedno z moich dzieci mocno się rozchorowało i utknęliśmy w Bawarii na kilka dobrych kilka dni. Czytałam biografię Gombrowicza Klementyny Suchanow. Potem włóczyłam się po mieście, a szybki marsz zawsze sprzyja pomysłom. Nawet Gombrowicz nie zawsze był Gombrowiczem? Dotarło to do mnie z całą wyrazistością. Podjął decyzję. Stworzył się sam. Do tej pory pisanie było […]

Jeśli chcecie być pewni, że jej nie przegapicie, zapiszcie się na newsletter dostępny na stronie głównej bloga. Trzymajcie za mnie kciuki! Aga Szynal