Odzyskiwanie polskich artystek. „Polki na Montparnassie” Sylwii Zientek.
To trzecia książka Sylwii Zientek, po którą sięgnęłam w ostatnich miesiącach. Pisarka zdołała mnie szczerze zafascynować opowieściami o Szkole Paryskiej, a zwłaszcza o malarkach, które wyjechały do Paryża zawalczyć o swoją sztukę, bo w Polsce nie miały szans na zaistnienie. Sylwia Zientek nie tylko wykonała kawał solidnej roboty dla zebrania informacji o zapomnianych już niekiedy zdolnych malarkach (takich jak na przykład Mela Muter, ktorą ja odkryłam na swój użytek całkiem niedawno i której sztuką bardzo się zachwyciłam), ale ma również dar opowiadania, który sprawił, że wejście wraz z nią w tę historię stało się wyjątkowo łatwe, bo zwyczajnie szalenie interesujące. […]
„Greenpoint. Kroniki Małej Polski”, czyli mit Ameryki a ciężkie życie emigranta.
Kiedy gdzieś podróżuje zawsze potem kupuję dużo różnych książek, które pomogą mi poczuć klimat albo pogłębić wiedzę. Tak było w zeszłym roku z podróżą do Stanów (i przejechaniu przez 10 z nich). Skończyło się dużymi zakupami w księgarni. Głównie jednak szukałam odpowiedzi na pytanie: co do diabła tam się wydarzyło, że to wygląda tak jak wygląda?! Było to jeszcze przed wyborami, czyli jakieś tysiąc zatrważających zmian temu, ale czuć było w powietrzu, że tak to dłużej nie pociągnie, będzie się działo. W związku z tym wszystkim książka o nowojorskiej Małej Polonii nie była pierwszym wyborem, przeleżała rok. Sięgnęłam po „Greenpoint. […]
Autobiografia dziewczyny o zielonych oczach. „Irlandzka dziewczyna” Edny O’Brien.
Czytałam „Irlandzką dziewczynę” i chwilami ciężko mi było uwierzyć, że Edna O’Brien urodziła się niespełna sto lat temu i naprawdę pisze o swoim życiu. Irlandia rzeczywiście przeszła głęboką przemianę obyczajową a literatura tej pisarki z całą pewnością się do tego przyczyniła. Rodzice, brat i partner toczący regularną bitwę o dziewczynę (trzeba ratować jej cnotę!). Mąż, który bez ogródek oznajmia, że nigdy nie wybaczy jej talentu (!). Pozbawienie na długi czas prawa do opieki nad dziećmi związany z chęcią wzięcia rozwodu. Publiczny lincz z powodu strat moralnych związanych z jej, w domyśle pełną występku, literaturą. Jest tam sporo takich scen, a […]
Zaniechanie jako sposób na poszerzenie obszaru osobistej wolności. „Zaniechanie” Zofii Zaleskiej.
Zafascynował mnie koncept zaniechania, który Zofia Zaleska eksploruje w swojej książce. Wyczułam w nim ożywczy powiew możliwej wolności. Mogę zaniechać wyrażania, a nawet posiadania opinii na każdy temat. Zaniechać bycia poinformowaną o każdej inbie. Zaniechać stałej drogi „w górę”, cokolwiek to oznacza. Zaniechać brania udziału w koncepcie ciągłej podróży jako jedynym słusznym sposobie spędzania wolnego czasu… stop! Ależ nie; bycie w ruchu jest naprawdę moje, zatem tego jednak nie chce zaniechiwać. Zawsze chciałam być trochę tu, trochę tam, a trochę jeszcze gdzie indziej. I w tym właśnie tkwi dla mnie sedno tego konceptu – w uważnym przyglądaniu się sobie versus […]
Psychologiczna biografia o kobiecie, która sama się ocenzurowała. „W stronę Anny. Biografia Anny Iwaszkiewicz” Sylwii Góry.
To chyba pierwsza znana mi biografia, która w takim stopniu wykorzystywała wiedzę psychologiczną i psychiatryczną. Znajdziemy w niej zaawansowane konsultacje dotyczące stanów psychicznych Anny Iwaszkiewicz (która wielokrotnie lądowała w szpitalu psychiatrycznym zmagając się z własnymi demonami), ich możliwych przyczyn (wydarzenia w dzieciństwie, porzucenie przez matkę). Przyznam szczerze, że początkowo nie mogłam się do tego przyzwyczaić i coś mnie uwierało w tej perspektywie, ale ostatecznie dałam się przekonać, że była to jednak perspektywa konieczna ze względu na bohaterkę. Anna Iwaszkiewicz nie była postacią oczywistą i jeśli nie chciało się jej sprowadzać do roli żony Iwaszkiewicza (a Sylwia Góra całe szczęście nie […]
Stara Poetka! „Reporterka”. Hanna Krall. Jacek Antczak
„Trochę mnie irytuje ta etykieta „reportażu”. To kolejna Stara Poetka!” – napisał Radosław Romaniuk przy okazji naszej internetowej rozmowy o tegorocznych nominacjach do NIKE (jest wśród nich „Jedenaście” Hanny Krall). Toż to poezja faktu, zgodziłam się chętnie. Ale oczywiście oboje wiemy, że na początku był reportaż. „Reporterka. Hanna Krall” – takie dzieło napisał Jacek Antczak. Widnieje jako współautor, bo właściwie należałoby powiedzieć: zebrał, a nie napisał. Hanna Krall konsekwentnie bowiem unika udzielenia wywiadu rzeki, z którego mogłaby powstać książka. Antczak się nie poddał i pięknie, naprawdę pięknie poukładał taki tytuł z puzzli, które były dostępne, wystarczyło je tylko zebrać i […]
Praktyczny przewodnik, do którego będę wracała. „Slow fashion” Moniki Szymor.
To jest bardzo praktyczny przewodnik po świecie branży odzieżowej utrzymany w duchu slow fashion. Monika Szymor w prostych słowach wyjaśnia nam dlaczego w ogóle potrzebujemy idei „slow” jeśli chodzi o modę. Dane dotyczący wzrostów produkcji ubrań w ostatnich latach zjeżyły mi włosy na głowie! Tego „fast” świat długo nie wytrzyma.Znajdziemy tu również informacje o etycznej produkcji (oraz jej braku maskowanym niekiedy green washingiem; ze wskazaniem konkretnych marek). Ale to co mi się najbardziej podobało w tej książce to jej niebywała użyteczność. Dowiedziałam się dzięki niej o szeregu faktów, które pomogą mi dokonywać lepszych wyborów na co dzień. Na przykład, że […]
Wciągająco o ludziach sztuki i z podkreśleniem roli artystek. Sylwia Zientek „Blask Montparnasse’u”.
Magia książek Sylwii Zientek kryje się dla mnie w dwóch kwestiach. Pierwsza, kluczowa, to fakt, że ona umie wciągająco pisać o ludziach sztuki. To nie jest katalog rzeźb i obrazów, to nie jest suche zestawienie faktów z życia twórczyń i twórców, to jest barwna, wciągająca opowieść o ciekawych postaciach, przy okazji której dowiadujemy się jednak całkiem sporo o sztuce (przynajmniej w odczuciu osoby, która nie ma na ten temat żadnej fachowej wiedzy). Druga natomiast, mnie osobiście wyjątkowo bliska, to to, że Sylwia Zientek zawsze uwzględnia perspektywę kobiet. Tym razem to jest wprawdzie historia całego zjawiska jakim była Szkoła Paryska, bez […]
Maria Janion „Kobiety i duch inności”. Rozbiórka stereotypów w literaturze.
„W efekcie romantycznych nakazów kobieta polska przyzwyczaiła się do dźwigania ciężarów życia rodzinnego i publicznego w cieniu i w milczeniu, byle spełniła się ofiara”. „Kobiety i duch inności” Marii Janion to zbiór bardzo różnych tekstów napisanych na przestrzeni wielu lat, które krążą wokół tematu postrzegania kobiety w wyobraźni zbiorowej (którą Janion, jako profesorka literaturoznawstwa analizuje w tekstach). Wszystkie bohaterki, którymi się zajmuję to takie, które, jak pisze w posłowiu Graff „odmówiły udziału w konwencjonalnej kobiecości, albo zostały z niej brutalnie wypchnięte, wykluczone”. Natychmiast przyklejono im łatkę szaleństwa. W rzeczywistości polskiej zaś kobiety mogły jeszcze ewentualnie uciekać przed społecznymi nakazami biorąc […]
Kompleksowy, aktualny przewodnik. „Dlaczego feminizm się opłaca. Książka dla kobiet i mężczyzn” Aleksandry Karasińskiej.
Dość długo ją czytałam, bo tak miewam z literaturą faktu, w której jest dużo danych. Potrzebuję czasu i przestrzeni umysłowej, żeby je powoli przyswajać. Najpierw polecałam Wam ten e-book jako projekt, bo już samo założenie zawarte w tytule „Dlaczego feminizm się opłaca? Książka dla kobiet i mężczyzn” jest bardzo moje, ale teraz mogę też z czystym sumieniem polecić tę pozycję po zapoznaniu się z całością. Nie przeczytacie tony książek na ten temat, a chcecie go rozumieć? Książka Aleksandry Karasińskiej Wam to zapewni. To naprawdę kompletne kompendium podstawowej i aktualnej wiedzy o feminizmie. Znalazłam wszystkie nazwiska, które chciałabym w takim opracowaniu […]