Moje czytanie

„Trochę mnie irytuje ta etykieta „reportażu”. To kolejna Stara Poetka!” – napisał Radosław Romaniuk przy okazji naszej internetowej rozmowy o tegorocznych nominacjach do NIKE (jest wśród nich „Jedenaście” Hanny Krall). Toż to poezja faktu, zgodziłam się chętnie. Ale oczywiście oboje wiemy, że na początku był reportaż. „Reporterka. Hanna Krall” – takie dzieło napisał Jacek Antczak. Widnieje jako współautor, bo właściwie należałoby powiedzieć: zebrał, a nie napisał. Hanna Krall konsekwentnie bowiem unika udzielenia wywiadu rzeki, z którego mogłaby powstać książka. Antczak się nie poddał i pięknie, naprawdę pięknie poukładał taki tytuł z puzzli, które były dostępne, wystarczyło je tylko zebrać i […]

Świetnie rozumiem dlaczego wszyscy bardzo ją polecają, bo wciąga jak mało która i ja też połknęłam ją w jeden wieczór. Ale mnie osobiście za mocno tu uwierał fakt, że pierwszych stron buchało zazdrością. Karin i Kai przyjęli propozycję skorzystania z luksusowego domu wakacyjnego dawnej znajomej z podstawówki Karin, której ta organicznie nie znosiła i przez którą czuła się (całkowicie słusznie) skrzywdzona. Strumieniami lała się dobrze zakonserwowana żółć. I jest to dla mnie chyba coś, z czym bardzo mi nie po drodze i co wręcz ciężko mi znieść. No dobrze, doszłam do wniosku, przynajmniej pojmę jak to działa. Ale nie wiem […]

Siedem najbardziej wciągających powieści pierwszej połowy 2025 roku? Zapiszcie, żeby się potem nie zastanawiać, co będziecie czytać w czasie urlopu. Zaznaczam tylko, że to jest totalnie subiektywne kryterium. Są wśród nich lektury bardzo lekkie i te trudniejsze. Jedyne kryterium jest takie, że ja się nie mogłam od nich oderwać. A to coś na wakacje, prawda? „Pogłos” Helgi Flatland – wciągająca powieść o pożądaniu, dziedziczeniu i granicach, która jest totalnie nieoczywista, ciągle stawia pytania i nie daje odpowiedzi, ale nie traci przy tym zdolności do pochłaniania czytelniczki, czytelnika. „Przypadek Rachel” O’Donoghue – irlandzka powieść o tym okresie, kiedy człowiek się staje. […]

To jest bardzo praktyczny przewodnik po świecie branży odzieżowej utrzymany w duchu slow fashion. Monika Szymor w prostych słowach wyjaśnia nam dlaczego w ogóle potrzebujemy idei „slow” jeśli chodzi o modę. Dane dotyczący wzrostów produkcji ubrań w ostatnich latach zjeżyły mi włosy na głowie! Tego „fast” świat długo nie wytrzyma.Znajdziemy tu również informacje o etycznej produkcji (oraz jej braku maskowanym niekiedy green washingiem; ze wskazaniem konkretnych marek). Ale to co mi się najbardziej podobało w tej książce to jej niebywała użyteczność. Dowiedziałam się dzięki niej o szeregu faktów, które pomogą mi dokonywać lepszych wyborów na co dzień. Na przykład, że […]

Ostatnio potrzebuję książek, które dadzą mi chwilę wytchnienia. Jak przeważnie o tej porze roku. Wiedziałam pod jaki adres najlepiej się udać. Przez kilka pierwszych stron bałam się jednak, że będę trochę tęsknić za poprzednią serią Gacek, którą bardzo lubiłam (świetne, różnorodne kobiece bohaterki), ale dość szybko mi przeszło. Okazuje się, że ja przede wszystkim lubię pewien niepowtarzalny klimat jej powieści. Urok małego miasteczka (tu: Nałęczów). Ciepłe spojrzenie i empatię wobec wielu bohaterek i bohaterów (nie wszystkich, bo są i ci z gruntu źli, jak to w kryminale, ale tych z dobrymi intencjami jest więcej). I z każdą książką coraz lepsze […]

Magia książek Sylwii Zientek kryje się dla mnie w dwóch kwestiach.  Pierwsza, kluczowa, to fakt, że ona umie wciągająco pisać o ludziach sztuki. To nie jest katalog rzeźb i obrazów, to nie jest suche zestawienie faktów z życia twórczyń i twórców, to jest barwna, wciągająca opowieść o ciekawych postaciach, przy okazji której dowiadujemy się jednak całkiem sporo o sztuce (przynajmniej w odczuciu osoby, która nie ma na ten temat żadnej fachowej wiedzy). Druga natomiast, mnie osobiście wyjątkowo bliska, to to, że Sylwia Zientek zawsze uwzględnia perspektywę kobiet. Tym razem to jest wprawdzie historia całego zjawiska jakim była Szkoła Paryska, bez […]

Chwała wciągającym wyciskaczom łez, zwłaszcza kiedy angażują w słuszną sprawę: budzenia empatii. „Wiatr zna moje imię” Isabele Allende to nie jest powieść pokroju najlepszych tytułów pisarki (niezmiennie stawiam tu „Dom duchów”), ale czytało mi się ją wyśmienicie i z radością dodaję ją do grupy: #dobreksiążkiwagilekkiej Połknęłam ją i zapomniałam w tym czasie o bożym (a raczej niebożym) świecie.  Rzemieślniczo to jest majstersztyk, bo kunsztownie splatają się w niej liczne losy rozpościerające się w ciągu ostatniego wieku. Jest mały żydowski chłopiec z Wiednia, utalentowany skrzypek, który musi w czasie wojny uciekać przed nazistami i samotnie rozpoczyna nowe życie w Londynie. Anita, […]

Czytanie Muriel Spark poleciła mi Ewelina Szyszkowska, pisarka, redaktorka, z którą miałam okazję pracować i tak się szczęśliwie złożyło, że niedługo potem Wydawnictwo Znak zdecydowało się wydać jej „Jazdę”, przetłumaczoną przez zafascynowanego nią Jacka Dehnela. Wydana ta książka jest tak, że rozświetliła mi trochę poniedziałek 2 czerwca. Niewielka, mieści się w dłoni, a graficznie to perła. Aż nie sposób po nią nie sięgnąć kiedy weźmie się ją do ręki.  A treść? To jest dopiero jazda. Teoretycznie to thriller, w którym od początku wiemy, że główną bohaterka zginie. W rzeczywistości – zagranie na nosie wszystkim konwencjom, nie tylko literackim. Kto tu […]

„W efekcie romantycznych nakazów kobieta polska przyzwyczaiła się do dźwigania ciężarów życia rodzinnego i publicznego w cieniu i w milczeniu, byle spełniła się ofiara”. „Kobiety i duch inności” Marii Janion to zbiór bardzo różnych tekstów napisanych na przestrzeni wielu lat, które krążą wokół tematu postrzegania kobiety w wyobraźni zbiorowej (którą Janion, jako profesorka literaturoznawstwa analizuje w tekstach). Wszystkie bohaterki, którymi się zajmuję to takie, które, jak pisze w posłowiu Graff „odmówiły udziału w konwencjonalnej kobiecości, albo zostały z niej brutalnie wypchnięte, wykluczone”. Natychmiast przyklejono im łatkę szaleństwa. W rzeczywistości polskiej zaś kobiety mogły jeszcze ewentualnie uciekać przed społecznymi nakazami biorąc […]

To jest powieść o pożądaniu. To jest powieść o granicach. Gdzie są i czy aby dla wszystkich są takie same? Mathielde, główna bohaterka, żyje mocno, intensywnie, pożera kolejnych mężczyzn, ale i sama po wielokroć  płonie na stosie swoich (często zakazanych) namiętności. To coś z cyklu „bo to zła kobieta była”. Ale czy w każdym przypadku ocenimy ją tak samo? To jest powieść przez którą się mknie, ale która jednocześnie zmusza do nieustannego zadawania sobie pytań. Nic jest oczywiste. To jest wreszcie powieść o dziedziczeniu. Tym indywidualnym (są tu na ten temat dwie mocne puenty), ale i tym zbiorowym, społecznym, niesionym […]

Czytało mi się ją jak najlepszą poezję. Trudno, a jednak się zachłysnęłam. Wiedziałam, że trzeba wolniej, po co tak gnać na złamanie karku i nie mogłam, bo jestem łapczywa na opowieść, która mnie porusza. Czuję wtedy, że może właśnie teraz uda mi się dotknąć tej pulsującej szczeliny we mnie, która jest tajemnicą. Jesteśmy u schyłku tego stulecia. Główna bohaterka, nota bene Anna Ciarkowska, tak jak autorka, ma niemal sto lat, żyje, ale zaczyna umieranie. Straty zaczynają przeważać. Przypomina sobie śmierć swojej babci. Opowiada siebie swojej wnuczce, która to spisuje. Europa jest tu odgrodzona od reszty świata. Zasoby planety się wyczerpują, […]

Premiera „Wychowania” jest zaplanowana na 13.06.2025 o godzinie 19:00 w Big Book Cafe na Dąbrowskiego w Warszawie. Prowadzić ją będzie Justyna Suchecka. Serdecznie zapraszam. Już teraz możesz jednak kupić w przedsprzedaży zarówno e-book, jak i wersję papierową mojej książki. E-booka otrzymasz od razu. Powieść w wersji papierowej jak tylko wyjedzie z drukarni, na pewno jeszcze przed 13.06. Jeśli masz ochotę na specjalną dedykację ode mnie, napisz proszę maila, na pewno ją wyślę. Tylko do momentu premiery 13.06 „Wychowanie” będzie dostępne w tak niskiej cenie. Ten etap nazywam ETAPEM WSPARCIA. Te i ci z Was, którzy zdecydują się kupić „Wychowanie” na […]